دقیق ۵ ساعت و ۴۵ دقیقه مونده تا سال تحویل... و ما تازه خونه تکونی رو شروع کردیم! من همچنان آمادگی سال ۸۸ رو ندارم هنوز! ۸۷ رو با همه خوبی ها و بدیهاش دوست داشتم! امیدوارم ۸۸ برای همه به مراتب بهتر باشه!
درست از یکی دو روز مونده به نوروز همه چیز دست به دست هم داد تا فکرش دوباره بیاد سراغم! یاد دعاهای پارسالمون افتادم! لحظه ی سال تحویل! حتماً کار خودشون و کردن! چقدر دلم تنگ شده براش! حتی حافظ هم قول "شروع یک عشق بزرگ" و داده! یعنی ...؟!
اولین تبریک از رامبیر بود! اونم چون خودم از صبح بهش غر زدم که امروز سال نوئه من چه کار کنم! بلیندا گیج ِ این بود که چرا سال ما همون ساعت ۱۲ شب تحویل نمیشه! منم جوابی نداشتم!
این عید عید کردن هم یه جورایی دل خوش کنیه فقط! نصف قشنگیه نوروز به رسیدن بهاره! نصف دیگه ش به تعطیلات و دید و بازدید و خرید عید و ایناست! بهار که پاییزه اینجا! امروز ۳ کلاسم تموم شد! فردا صبح تا ظهر باید فروشگا باشم! از کجای اینا عید درارم واسه خودم!
با این همه...
                  سال نو همه مبارک!
                                               دعــــــــــــــــــــا لطفاً!

پ.ن. باورم نمیشه سال ۸۷ هم آخرین نفسهاش و می کشه... دلم تنگ میشه براش؟!

x آهنگ جدید اندی و کامران دلان: ویدیو - صوت

تو با خونسردی من و ترک کردی --- تنهام گذاشتی و دیوونم کردی
تو که من و هرگز دوستم نداشتی --- چرا گل عشق و تو دلم کاشتی

x دیروز رفتیم باربیکیو تو این پارکه... بعد اگر خوب دقت کنید یه قایق قرمز می بینید اون تو با دو تا سر نشین که یکیش داداشیه اون یکی اَم بابای لپ قرمزی! بعد تاریکیشم به این دلیله که داشت شب می شد و ما همچنان دست بردار نبودیم =)

جای خوبی بود برا گرفتن عکسای هنری... مثل همیشه من عکاس بود و مونا مدل :) می فرستادمش بالای درخت مثلاً یا وسط آب و خلاصه عکسای باحالی از آب در اومدن ;) ولی متاسفانه به دلایل امنیتی نمی تونم بزارمشون اینجا که شمام چشمتون به جمال هنرای من روشن شه!!!
بامزه ترین جاشم همون قایق سواری مونا و خانوم خجالتی بود :)) پارو زدن که بلد نبودن... خوب؟! بعد فکر کن جلو اون همه آدم خارجکی آبروی ما رو بردن اینا! یکیشون جلویی پارو می زنه یکی عقبی! در نتیجه هی قایقه بیچاره دور خودش می چرخید =| مـــام غــــــــــــشش بودیم از خنده... خودشون که سردرد گرفتن انقدر خندیدن :)) آخرشم دیگه کلــــی زور زدن یه دو متری از ما دور شدن که اونم خودشون و کشتن نتونستن برگردن! بابای لپ قرمزی مجبور شد رفت تو آب قایقشون و با دست کشید آورد و این وسط موبایلشم که ضد آب نبود! از بین رفت :|

x واسه اونایی که آشنایی ندارن:

تینا: دوست قدیمی/همکلاسی
مونا: خواهر/بلای جون
شیلا: خواهر کوچیکه
رامبیر/اَشلی/دیپیکا/هلگا/اتیک/سانی:همکلاسی/دوست

تینا: چرا تو همیشه آهنگای غمگین گوش میدی؟!
من: چون زندگیم پر از غمه!!!

...

حال و  هوای عید تو خونه ی ما:

من: مامان دو هفته دیگه عیده ها!
مامان: آره می دونم :|
مونا: اااه دو هفته مونده فقط؟!
من: آره... کاش تا اون موقع مبلامون برسن!

همین... :)

...

داشتیم از کلاس می اومدیم بیرون که یه پسره یه هو عصبی شد بلند فوش می داد و با مشت می کوبید به دیوار! یکی از بچه ها ازش پرسید چی شده! گفت فکر می کنی چی شده! دختره ی ...!!! (جای نقطه چینا فوش بزارین خودتون) از کلاس اومدیم بیرون... رامبیر میگه هر چی مشکله تو دنیا دلیلش همین دختران!!! می گم آره تو خوب درکش می کنی... سرش و تکون میگه آره... =)

اومدنمون به ایران این تعطیلات تابستونی یه جورایی قطعی شده و من هیچ جوره تو پوست خودم نمی گنجم... یعنی فقط خدا می دونه که چقــــدر دلم برا مشهد تنگ شده! برا امام رضا! اولین باره این حس و دارم... یه جور تشنگی که می دونم تا دستم به ضرحش نرسه برطرف نمیشه!
من آدمیم که معمولا به این چیزا اعتقاد زیادی ندارم... یعنی می گم آدم از هر جا هر مدلی دعا کنه امام رضا می شنوه و می بینه اما این بار جداً فرق می کنه! هر بار شبکه جام جم حرم و نشون میدن و اون آهنگ رضا رضا رو پخش می کنن دیگه کنترل از دست میدم و  چشمام پر اشک میشه!
کسایی که من و خوب می شناسن می دونن این که من چشمام پر اشک بشه یعنی خیــــــــلی! آخه چشمای من به آسونی آ اشکشون در نمیاد که! خلاصه اینا رو گفتم که بدونین این روزا تو این وضعیت تنها دلخوشیی که من و سر پا نگه داشته همین امید دیدار دوباره ست.

...

من از تو از خودم از ما... از این احساس ترسیدم
تو باید جای من باشی... ببینی در تو چی دیدم

تو باید جای من باشی... بفهمی من چرا تنهام
بفهمی چی بهت می گم... ببینی از تو چی می خوام

تو باید جای من باشی...!

آهنگی که تازه پیدا کردم و کلی دوسش دارم :)

پ.ن. اااااااااه من اصلا قالبم و رو این کامپیوترا دوست ندارم! رو لپ تاپ خودم کلی جینگولی و قشنگه با کامیای مدرسه و کتابخونه که بازش می کنم همچیــــــــن بی ریخت میشه :( چرا خوب؟! یعنی شما نمی تونین بخاطر دل یه دوست اونم مهربـــــــون یه مانیتور های رسُلوشن بگیرین که گرافیکش اَم خیلی کیفیتش های باشه؟! (در اون صورت منم قول میدم این یکی و یه مدت طولانیی نگه دارم )

دیروز ۱۰ مارچ تولد ۹۶ سالگی شهرمون بود! تازه ۹۶ سالش شده... آخـــــــــی نازی P: بعد تو پارک کومون ولت جشن تولد گرفته بودیم و کلـــی خوش گذشت...

(عکسا رو گذاشتم ادامه ی مطلب)

فقط موقع بریدن کیک و اینا من فوروشگا بودم واسه همینم عکساش و ندارم :( کلاً روز خوبی بود... برنامه شون از ۲ شورو می شد تا ۹ شب که آتیش بازیه... ولی چون من کار داشتم از ۶ رفتیم تا ۹... همینشم کلــــــی حال داد... جای همه خالی :)

+ این انیمیشین و دیدین؟! "خانه ای از مکعب های کوچک" برنده اسکار شده و جداً بی نظیره!

x امروز همینجور تو فوروشگا واستاده بودم با یه خانوم مشتری صحبت کانبرا شو رو می کردیم که یه پسر کوچولوهه با باباش اومدن طرفمون... فکر می کنی پسره چی گفت؟... Daddy she's american! با اشاره به من!!! نمی دونم چه اصراری داشت من آمریکاییم :| هیجان زده هی پشت سر هم داد می زد بابایی این آمریکاییه!!! جلل خالق!

x تا حالا هیچ کودوم از قالبامُ انقـــــــــدر دوس نداشتم... خیلی ماه شده P: اگه برا کسی درست نشون نمیده حتماً خبرم کنین.. آخه حیفه از دیدن یه همچین زیبایی خارق العاده ای بی نصیب بمونین :)

x نهم اسفند تولد وبلاگم بودم... دختر کوچولوی من دو ساله شده، تولدش مبارک!

خوبم... گریه نمی کنم... بی معرفت شدم... ببخشید... زود میام... قول :)

...

شنبه ای با سل اینا رفتیم کانبرا شو! که یه شهربازیه و سالی یه بار برا ۳ روز باز میشه... اونجام کلــی خوش گذشت! بهترین قسمتش کلبه وحشته بود که یعنی زهره ترک شدم :| خوب من به خیال تونل وحشتای ایران سل و می کشم میگم بیا بریم ترس نداره که! خلاصه رفتیم من و سل و مونا وشیلا و داداشم و دایی و داداش سل بیلیط گرفتیم... پسرارم مجبور کردیم بیان که یه وقت نترسیم اون تو! خلاصه رفتیم نشستیم رو قطارکاش که خوب اونا دو نفره بودن! قطارک اولی شیلا و مونا بودن... انا رو که فرستاد تازه فهمیدم دو نفر دو نفر می فرسته  کلبه وحشته یه کلبه ی نسبتن بزرگ بود پر از اتاق و از هر دری که رد می شدی پشت در یه سورپریز برات داشتن :| خلاصه مونا اینا از همین در اول که رد شدن صدای جیغشون در اومد!!! من و سل یه نگا به همدیگه که یعنی نوبت ماست...
اول قطارکه آروم می رفت که یهو تند شد و مام تا اونجایی که صدامون می رسید جیــــــــغ کشیدیم که وارد ساختمون شدیم... همه جا تاریکه تاریک بود و رو دیوارا کلی عکسای ترسناک ~~ جاهای ترسناکشم قطارکه آروم می رفت بعد مام که راه فرار نداشتیم دیگه مجبور بودیم همونجا بشینیم و زهره ترک شیم :| تو بعضی اتاقا یه آقاهایی قایم شده بودن با ماسک و لباسای وحشتناکی که تو فیلما می بینیم تنشون بود و یهو جلوت یا کنارت سبز می شدن و پخخ می کردن یا دستشون و می کشیدن رو شونه ت که اونجاش دیگه من دستام و گذاشته بودم رو چشمام و تـــــــــــــــــــا می تونستم جیغ می کشیدم =) بعد اون وسطام این سل داد می زنه "من می خوام برم خونه مـــــــــــون!!!" یعنی اینجا دیگه من ترکیده بودم =))

خلاصه از اونجا اومدیم بیرون یه کم اینور اونور گشتیم... بعد چیپس و بستنی گرفتیم خوردیم و دوباره کمی گشتیم و ماشین سواری پسرارو نگاه کردیم... بعد آخری رفتیم سراغ سورتمه! خوب من باز فکر کردم مثل سورتمه های ایرانه! خوش خوشان رفتیم سوار شدیم بعد اولش خوب بود اما دیدم زیادی داره تند میشه تا جایی که اگه محکم خودم و نگه نمی داشتم حتماً با کله می خوردم زمین... وسطاش دوباره آروم شد... منم یه نفس راحت کشیدم که آخـــــــــیش تموم شد و ما هنوز زنده ایم! که دیدم اینبار شورو کرد عقبی رفتن با همون سرعت! کلا دهن همه سرویس شد اساسی! خوب گردن و اینا که اصلا از کنترل خارج بود... بعد هر چه آت آشغالم خورده بودیم داشت بر می گشت سمت دهان مبارک و سر گیجه و حالت تهوع و... وقتی ام استاپ شد همه عین مستا پیاده می شدن... من دست سل و گرفتم دیدم اون بدتر از خودم داره می لرزه... حالا بدیش اینجا بود ملت داشتن این قیافه های جالب انگیزناک ما رو تماشا می کردن هر هرر می خندیدن!
خلاصـــــــه به هر جون کندنی بود اومدیم بیرون و رفتیم یه نیم ساعتی نشستیم تا بتونیم دوباره راه بریم =) خودم می دونم ما خیلی ورزشکاریم اصلاً لازم به گفتن شما نیست =)

روز خوبی بود کلاً...
بعد از اونجا که من هنوز سیر نشده بودم از پارکه با رامبیر کلی قرار مدارامون و گذاشتیم که جمعه ای باز بریم که بقیه همه کار داشتن و همچــــــین خورد تو ذوقمون :( دیگه باشه تـــــــــا سال بعد :(

...

اینارو قبلا نوشته بودم... کامل نبود... الان پستش کردم!

لینک ویدیو

ویدیو رو دیدین؟! نمی دونم چرا این خانومه کلی من و یاد این دختره می ندازه! نههه؟!

پ.ن. برم دو سه تا کیک بپختم... اگه خوب شد  عکساش و میزارم :)

می دونم عشق تو تاخیر داره ... ولی اصرار من تاثیر داره
تو هم دیوونه من میشی آخر... تب مجنون بدون واگیر داره

---

سه شنبه ها رو دوست دارم چون کلاس ندارم و صبح تا هر وقت خواستم می خوابم :) سه شنبه ها بدم میاد چون باید ظرفا رو بشورم و شام آماده کنم چون بقیه همه بیرونن :(

صبح ساعت ۱۱! پاشدم دست صورتم و شستم و مستقیم اومدم سمت لپ تاپ نشستم به وبگردی. آلبوم  جدید خواجه امیری رو  دانلود کردم و گوش دادم و حــــــــــال کردم فقط... به این آهنگ بالایی ام که رسید دیگه طاقت نیاوردم و پاشدم چند تا قر دادم جلو آینه =) این غذا رم پیدا کردم واسه شام (با تشکر از تنبل خونه شاه عباسی)... ساعت ۱ یادم افتاد صبونه نخوردم هنوز! رفتم سراغ یخچال... شله زرد  معطل نکردم و همه رو نوش جان فرمودم بعدشم چند تا دونه انگور و... این شد صبونه م =)

دیروز سر کلاس نشسته بودیم با رامبیر و هلگا! معلم واسه خودش توضیح میده ما واسه خودمون بحث می کنیم... رامبیر میگه:آبی بیا یه قولی بدیم به هم!
من: چه قولی
رامبیر: قول بدیم اگر تا ۳۵ سالگی هر دومون مجرد بودیم با هم ازدواج کنیم =)
من: نـــــــــــه ۳۵ زوده... حد اقلش ۵۰-۴۰!
رامبیر: خیلی دیـــــــــره! من که مردم تا اون موقه!
من: خوب اینم خوبه... مجرد از دنیا میری =) اشکال نداره!

پ.ن. تپل بانوی عزیزم مرسی بابت لینک... هم آهنگه هم آلبوم جدید خواجه امیری محشـــــــر بود! مرســــــــــــی :*

من خوبم... جدی می گم... دیدین گاهی وختا آدم هنگ می کنه... منم یه چند روزی هنگ بودم... نه که الان نباشم... نـــــــــه... هنوزم هستم ولی یه کمی بهتر از قبل! دیگه از چرا و دلیل و این حرفا بگذریم که خودمم موندم توش!

بعد اصلاً هم این "پنجره رو میشه شکست و نبست" و به هیچی ربط ندین آ... این و همینطوری نوشتم.. آهنگ جدیده اندیه... خواستین گوش بدین این لینکش +

پ.ن. لینک آرو دارین که... درستشون کردم... هر کی می خواد اول صف باشه تند تند آپ تو دیت کنه :)

فاصله مون یه پنجره ست... پنجره رو میشه شکست
میشه که دستات و گرفت... بازم کنار تو نشست

پ.ن. پنجره رو میشه نبست...!

پ.ن.۱ شرمنده زودی میام جواب همه رو میدم.
پ.ن.۲ خوب... برو بی خیال :(